Ukraina ma teraz silną pozycję, bo nasi żołnierze są w stanie wytrzymać wszelkie ataki - prezydent uhonorował obrońców nagrodami w przededniu czwartej rocznicy wojny rosyjskiej na pełną skalę

„Ukraina czci swoich bohaterów i życie oczywiście dzięki swoim bohaterom. Dzięki Waszym bliskim, bliskim, nasi żołnierze, dzięki swoim ludziom, którzy się nie poddali, nie bali się i walczą za nasz kraj. Walczą tyle, ile potrzeba, aby Rosjanom się nie udało” – powiedział Głowa Państwa.   Prezydent podkreślił: w przeciwieństwie do Rosjan nie wierzymy, że wojna, znęcanie się nad ludźmi, morderstwa, przemoc, spustoszenie i ruina są czymś normalnym.

Dlatego Ukraina nie może się poddać i nikt na świecie nie może znieść takiej Rosji, jeśli sami cenią życie, a nie je. Ale Rosjan można zmusić do zakończenia wojny, którą rozpoczęli i przeciągają. „Ukraina jest teraz na swoim stanowisku, na silnym stanowisku. Przetrwaliśmy wiele ciosów. Ukraina przywraca i chroni życie, wytrzymuje wszelkie ataki, bo przede wszystkim wy, żołnierze, stawiacie czoła wszelkim atakom.

Wy jesteście naszą ochroną” – powiedział Wołodymyr Zełenski. Prezydent jest przekonany, że Ukraina na pewno stanie, będzie bronić swojej niepodległości i prawa do życia.   „Gwarantujemy Ukrainie bezpieczeństwo i nigdy nie zdradzimy naszego narodu, wszystkich ukraińskich bohaterów różnych czasów, którzy walczyli za Ukrainę i niestety oddali życie, aby Ukraina istniała” – podkreślił Wołodymyr Zełenski.

Obecni uczcili minutą ciszy pamięć wszystkich bohaterów naszego państwa, którzy zginęli za Ukrainę. Prezydent przekazał odznaczenia „Złotej Gwiazdy” bliskim poległych Bohaterów Ukrainy. Najwyższy stopień otrzymał pośmiertnie: młodszy sierżant Roman Havrilyuk. Podczas ataku na pozycje wroga umożliwił swoim towarzyszom rozpoczęcie okrążenia, odwracając uwagę od siebie i świadomie narażając życie.

Później zniszczył grupę posiłków ogniem z karabinu maszynowego, co zmusiło okrążonych okupantów do poddania się. 9 sierpnia 2023 roku jego grupa wpadła w zasadzkę w rejonie Krasnohorivki. Roman Havrilyuk został ranny kulą, pomógł sobie, ale zmarł w wyniku późniejszego masowego ostrzału rosyjskiej artylerii. Starszy porucznik policji Kyryło Zibrov (Zjednoczona Brygada Szturmowa Policji Krajowej „Lyut”).

Jako pilot bezzałogowego statku powietrznego monitorował sytuację, prowadził rozpoznanie i regulował ogień w obwodzie donieckim. W sierpniu 2024 r. odkrył skupisko 25 okupantów i ich pojazdów opancerzonych oraz uderzył dronem amunicją. Kyryło Zibrow zginął podczas rosyjskiego ostrzału, zakrywając sobą swoich towarzyszy.   Kapitan Iwan Kotsur. Bronił miasta Wozniesieńsk w obwodzie mikołajowskim i uniemożliwiał najeźdźcom wejście na lotnisko Martynówka.

W 2023 roku jako zastępca dowódcy kompanii piechoty morskiej pełnił misje bojowe w rejonie Awdijowa i Berdianu. Podczas wyzwolenia wsi Storozhove jego grupa zniszczyła około 70 okupantów. 13 czerwca 2023 roku w samochód pancerny grupy dowodzonej przez Iwana Kotsura uderzył czołg. Został ciężko ranny i zmarł podczas ukrywania wyjazdu swoich towarzyszy. Pułkownik Wasyl Simuszyn (DPSU). Brał udział w ATO i OOS. W lipcu 2023 r.

odparł ataki wroga w obwodzie charkowskim, podczas których odniósł kilka obrażeń, ale odmówił ewakuacji. Straż graniczna utrzymała swoje pozycje, zniszczyła sprzęt i najeźdźców, ale siły wroga zwyciężyły. Aby ewakuować rannych i przenieść towarzyszy w bezpieczniejsze miejsce, ranny Wasyl Simuszyn zdetonował granat obok wroga i kontynuował ogień z granatnika aż do ostatniego. Żołnierz Dmytro Czerny.

Latem 2025 roku zbudował system zapór inżynieryjnych na linii frontu obrony w pobliżu wsi Szachowo w obwodzie pokrowskim. Zniszczono ponad 200 ładunków wybuchowych. Oczyszczono terytoria i wykonano przejścia na polach minowych. Drugiego września wpadł w zasadzkę wrogiego DRG. W nierównej walce wyeliminował część najeźdźców i za cenę życia umożliwił sąsiedniej grupie podjęcie obrony. Wołodymyr Zełenski osobiście przyznał Bohaterom Ukrainy „Złotą Gwiazdę”.

Otrzymane nagrody: Żołnierz Władysław Biłousow. Od marca do grudnia 2025 roku nieprzerwanie przebywał na pozycjach bojowych w pobliżu wsi Szewczenko w obwodzie pokrowskim. Samodzielnie zajmował pozycje i czekając na posiłki i amunicję, w dalszym ciągu odpierał liczne ataki okupanta, zadając mu znaczne straty. Żołnierz Ołeksandr Marecki. Od lata 2025 roku realizuje misje bojowe w Zaporożu.

We wrześniu na służbie wykrył ruch okupantów, część z nich zniszczył i zapobiegł utracie wysuniętej pozycji. Przebył 2 km pod ostrzałem, aby dotrzeć do zaatakowanej pozycji wroga, z którą utracono kontakt. Został ranny w głowę, ale udało mu się dotrzeć do najbliższego rowu i zgłosić sytuację. Ewakuowano go dopiero następnego ranka. Starszy porucznik Oleksandr Chiżniak. Założył pozycje pod Kliszcziwką i brał udział w walkach.

Jego pluton zniszczył co najmniej 17 „Wagnerów”. Latem 2024 roku zaplanował działania bojowe w obwodzie swatwskim obwodu ługańskiego, podczas których obrońcy odbili cztery pozycje i zniszczyli co najmniej 17 okupantów. W 2025 roku Oleksandr Chiżniak i jego grupa stoczyli walkę z Rosjanami pod Nowowodianami, niszcząc co najmniej 16 wrogów. Głowa państwa wręczyła także żołnierzom „Krzyż Zasługi Bojowej”. Nagrodę otrzymali: Bohater Ukrainy, kapitan Iwan Kozin.

Pierwszy ukraiński obrońca, który po raz trzeci został odznaczony „Krzyżem Zasługi Bojowej”. Dowódca batalionu zmechanizowanego. We wrześniu 2025 roku zorganizował manewr obejścia i atak na pozycje wroga w obwodzie orestopolskim obwodu dnieprskiego. Żołnierze zniszczyli ponad 40 najeźdźców i udało im się zdobyć przyczółek we wsi.

W ciągu 84 dni w półokrążeniu jednostki pod jego dowództwem osiedliły się na terenie wsi Vorone, zniszczyły ponad 200 najeźdźców, dwa czołgi i trzy BMP. W listopadzie odparli próbę odzyskania przez Rosjan pozycji w rejonie Nowoselewki, eliminując ponad 70 okupantów.   Kapitan Andrij Barkowski (DPSU). W okresie styczeń-luty 2024 r.

wchodził w skład grupy do wykrywania i eliminowania wrogich grup dywersyjnych w obwodzie charkowskim, później brał udział w misjach bojowych w obwodzie sumskim i brał udział w operacji kurskiej. W kwietniu ubiegłego roku dzięki rozpoznaniu powietrznemu ukraińscy obrońcy odkryli okupantów. Grupa dowodzona przez Andrija Barkowskiego zabiła trzech Rosjan i schwytała dwóch. Podczas przesłuchania udało się poznać sytuację operacyjną i plany wroga. Starszy porucznik Walentin Bryka.

Od grudnia 2024 roku realizuje misje bojowe w kierunku Pokrowskiego. W zeszłym roku jego pluton artylerii zniszczył stanowisko moździerzy wroga, zadał celne obrażenia ogniowe przeważającym siłom wroga i powstrzymał natarcie najeźdźców na motocyklach.   Starszy porucznik Wadym Łoza. Latem 2025 roku jego oddział zniszczył oddział piechoty wroga. Następnie wyeliminował kolejnych ośmiu okupantów, udaremniając próbę przełamania.

We wrześniu batalion wytrącił wroga z pozycji i przeszedł do obrony na głębokość 800 m. Podczas jednego z rosyjskich ataków Wadim Łoza trafił w punkt z karabinu maszynowego, co zmusiło najeźdźców do zaprzestania ataku.   Młodszy sierżant Wasyl Mulko (NSU, „Karta”). Wielokrotnie udawał się na pozycje wysunięte, aby dokonać wymiany personelu, dostarczyć amunicję i ewakuować rannych.

W kwietniu ubiegłego roku, po tym jak jego samochód pancerny najechał na minę, zaciągnął rannych towarzyszy do najbliższego schronu, opatrzył ich i czekał na przybycie kolejnej ekipy ewakuacyjnej. Uratowało to życie trzem żołnierzom.   Starszy sierżant Iwan Palamarczuk (NSU, „Azow”). W kwietniu 2025 r. odparł ataki na pozycje ukraińskie w obwodzie donieckim, w szczególności podczas jednego z ataków osobiście zniszczył trzech okupantów.

Dwudziestego czwartego kwietnia ubiegłego roku pod intensywnym ostrzałem wroga niósł rannego oficera, udzielił mu pomocy i wezwał do ewakuacji, ratując w ten sposób życie żołnierza.   Żołnierze Władysław Savchuk i Igor Trocko. Od sierpnia 2025 roku pełnią misje bojowe w ramach batalionu piechoty zmotoryzowanej. W ubiegłym roku we wrześniu doszło do zniszczenia okupanta w pobliżu stanowiska strzeleckiego i zajęciu środków łączności wroga.

Otrzymane dane wywiadowcze zostały przekazane do dowództwa. Dzięki temu udaremniono cztery ataki wroga na obwód doniecki i potwierdzono likwidację 15 okupantów. Sierżant Ołeh Skoryk. Od końca 2024 roku realizuje misje bojowe w rejonie Kotłyny Pokrowskiego. W czerwcu ubiegłego roku on i jego bracia zostali zaatakowani przez nieznany trujący gaz – obrońcy użyli masek przeciwgazowych i pozostali na miejscu. Wielokrotnie pomagał rannym towarzyszom.

W sumie spędził ponad 150 dni w półotoczeniu na linii frontu. Obrońcy otrzymali także od Naczelnika Państwa Ordery Bohdana Chmielnickiego III stopnia, „Za odwagę” I-III stopnia oraz Danyła Halickiego. Wołodymyr Zełenski wręczył flagi bojowe dowódcom 144. Oddzielnej Brygady Zmechanizowanej, 412. Oddzielnej Brygady Bezzałogowych Systemów Bezzałogowych Nemesis i 1121. Szkolnego Pułku Artylerii Rakietowej Przeciwlotniczej.   Dowódcy 67. Oddzielnej Brygady Zmechanizowanej, 47.

Oddzielnej Brygady Artylerii, 11. Oddzielnej Brygady Lotnictwa Armii „Chersoń” i 4. Pułku Pawłogradzkiego Gwardii Narodowej Ukrainy otrzymali nagrodę „Za odwagę i odwagę”. Prezydent wręczył także wstążki tytułów honorowych dowództwu jednostek: 127. Oddzielna Ciężka Brygada Zmechanizowana otrzymała tytuł honorowy „Charkówwsk”, 27. pułk Ukraińskiego Narodowego Uniwersytetu – „im. księcia Światosława Jarosławicza”, 36.